Historiek kerk van Hingene(Vervolg)

Twee eeuwen later bezat Hingene met zekerheid een kerk die als hulpkerk afhing van die van Bornem en die bediend werd door de paters van het klooster van de kanunniken van de Sint-Augstinusorde (patronaat bevestigd dooreen besluit van het pauselijk hof in 1225). De onderste drie geledingen van de kerktoren (opgebouwd in Romaanse stijl uit mergelzandsteenblokken) dateren uit die periode.

Tot 1599 hing de kerk af van het aartsbisdom Kamerijk en behoorde ze tot de dekenij Brussel. Van 1599 tot 1803 viel de kerk onder het Bisdom Gent. Geschriften leren dat Alexander van Heycken zich in 1504 pastoor van Hingene en Haasdonck noemde. Daarna volgden Jan Sterck en Servaas Petten.

Volgens een rekening uit 1590 betaalde men te Antwerpen 2 pond en 10 stuivers voor het maken en verven van een Sint-Stefanusbeeld met berrie voor de kerk van Hingene. Sint-Stefaan is overigens nog steeds de patroonheilige van de kerk.

In de 15de eeuw werd begonnen met de bouw van een gotische kerk met een koor van twee traveeën (een gewelfvak tussen twee gordelbogen) en een schip van drie traveeën. In 1687 werd daaraan een barokke dwarsarm van 1 travee toegevoegd. Uit schetsen weten we dat de kerk een typisch barokke voorgevel heeft gehad.

In 1899 werd het grootste deel van de gotisch-barokke kerk gesloopt en werd (dwars op de eerste kerk) de huidige neo-gotische kerk gebouwd.

Die werd in 1906 ingewijd door kardinaal Mercier. Van de oorspronkelijke kerk blijven alleen het gotische koor (het ‘schip’ van wat we nu de ‘Oude Kerk’ noemen) en de barokke dwarsarm (toegangsdeur tot het kerkhof) bewaard. Sinds 1803 behoort de Sint-Stefanus parochie tot het aartsbisdom Mechelen-Brussel, tot 2000 als deel van de dekenij Puurs en nu als parochie in de federatie Bornem binnen het in 2001 opgerichte decanaat Klein-Brabant. Sint-Stefaan