Impressie over Leentje De Loose van St.Amands haar Wereldjongerendagen

Wereld Jongeren Dagen Keulen 2005: een impressie.

Last minutes, strandvakanties, sneeuwvakanties, avonturenvakanties… reisbureau’s bieden tal van mogelijkheden aan om er even tussenuit te trekken. Wat je er niet zo makkelijk in de aanbieding zal zien staan, zijn vakanties met God. Het is dan ook niet zo vanzelfsprekend om op vakantie met God te gaan. De Wereld Jongeren Dagen zouden anderzijds wel moeten aantonen dat een dergelijke vakantie een succesformule kan zijn. Als je echter aan je vrienden zegt dat je meegaat met de Wereld Jongeren Dagen zal bij velen ervan “Waarom?” de eerste vraag zijn die in hun hoofd opkomt. Tja, waarom? Mijn antwoord op die vraag was dat ik graag mensen had leren kennen die in het leven staan met dezelfde levensopvatting als ik. Als ik naga hoeveel mensen in mijn vriendenkring dezelfde christelijke overtuiging hebben, dan kan ik er niet zo veel opsommen. Ik voel echter dat ik er behoefte aan heb om mijn geloof met leeftijdsgenoten te delen en te bespreken. De Wereld Jongeren Dagen (WJD) leken mij de ideale kans daartoe. Verder ben ik ook op WJD vertrokken met het verlangen om mijn geloof wat meer uit te diepen. Ik wilde niet langer louter vrijblijvend en afstandelijk deelnemen aan het kerkgebeuren; ik wilde er middenin zitten. En ik kan je wel zeggen dat dit met de WJD gebeurd is!

Zoals de naam van de Wereld Jongeren Dagen zegt, is deze bijeenkomst een werelds gebeuren. Iedereen kwam dan ook naar Keulen met een verschillende achtergrond. In Vlaanderen werden er door de verschillende bisdommen voorprogramma’s georganiseerd waar deelnemers van de WJD elkaar al konden ontmoeten en leren kennen, vóór het eigenlijke gebeuren in Keulen. Ikzelf ben meegegaan met het bisdom Gent omdat het internationale karakter van het voorprogramma daar mij het meeste aansprak: er namen niet alleen 120 Vlamingen aan deel maar ook nog ‘ns een mengeling van bijna evenveel Canadezen, Brazilianen en Afrikanen. De begeleiders hadden er voor gezorgd dat dit internationale karakter ten volle aan bod kwam in het programma: we bezochten Ieper, Brussel en Gent. In Ieper kregen we de mogelijkheid om een kijkje te nemen in o.a. het Flanders’ Fields Museum, de Dodengang, Tyne Cot Cemetery enz. en werden we ontvangen door het Ieperse stadsbestuur. In Brussel brachten we een kort bezoek aan enkele bezienswaardigheden in de stad en volgden we catechese bij Msg. de Kesel, de bisschop van Brussel. Als laatste werden in Gent de deuren van een groot aantal projecten zoals Missio, Tinten en de gehandicaptenscouts voor ons geopend. Op de vierde dag van het voorprogramma, vertrokken we naar Scherpenheuvel waar we samen met de deelnemers van de andere bisdommen de mis volgden die door Kardinaal Daneels geleid werd. De volgende dag trokken we dan met alle Vlaamse jongeren naar onze gastparochie, Albertus Magnus, in Keulen waar de meesten onder ons het geluk hadden om in gastgezinnen opgenomen te worden. (Het feit dat de harde grond waarop we de vorige dagen geslapen hadden daarbij werd omgeruild voor zachte bedden, werd op algemeen gejuich ontvangen.) Aangekomen in Keulen stonden er tal van activiteiten op het programma. Een aantal daarvan, zoals de Kruisweg, openingsmis en –festival, catechese onder leiding van Kardinaal Daneels en Msg. Hoogmartens werden door iedereen gevolgd; een ander deel was vrij te kiezen. Het hoogtepunt van de WJD in Keulen was de pelgrimstocht naar het Marienfeld met aansluitend de welkomstmis voorgegaan door Paus Benedictus XVI, de openluchtovernachting op het Marienfeld en de slotviering op zondag. Dat dit alles gedaan werd met nog ‘ns 999.000 andere jongeren van over de hele wereld, maakte het tot een indrukwekkende afsluiter.

Net thuis gekomen van deze prachtige dagen, moet ik zeggen dat de WJD mijn verwachtingen meer dan ingelost hebben. Zodra ik aankwam in Drongen, viel mij op dat de mensen enorm vriendelijk en open waren. Het was alsof iedereen besefte dat de defensieve houding die velen van ons tegenover niet-gelovigen in de “buitenwereld” aannemen, konden laten varen. Die openheid bracht bovendien een gevoel van geborgenheid met zich mee dat vreemd is aan het leven van elke dag. Het geloof in God zorgt voor een essentiële verbondenheid tussen de mensen die daar aanwezig waren wat maakte dat het reizen met hen toch aanvoelde als een soort thuiskomen, dit mede dankzij de gastvrijheid die we in bij onze Duitse gastgezinnen mochten ervaren. Het feit dat dat gevoel van openheid er niet enkel in Drongen maar ook in Keulen was (tussen Italianen, Vlamingen, Amerikanen, Chinezen enz.), bewees dat de verbondenheid in God over culturen en taalgrenzen heen kan gaan. De uitwisselingen die tussen deze verschillende mensen en culturen plaats vonden, konden niets anders dan een verrijking zijn. Ik heb dan ook vaak de gelegenheid gehad om te praten met en te leren van geloofsgenoten.

Hoewel de WJD door de media soms worden voorgesteld als één groot festival en het inhoudelijk aspect ietwat verwaarloosd wordt, is dat laatste wel de kern van het hele gebeuren. Dit drong de eerste dag van het voorprogramma al meteen tot mij door. Al hadden de bezoeken aan Belgische steden een toeristisch trekje (wat hier zeker niet als iets negatief geïnterpreteerd moet worden) vanwege de aanwezigheid van de Canadezen e.a., toch werd iedere uitstap spiritueel gekaderd. Bij de uitstap naar Ieper kregen we al meteen één van de moeilijkste geloofsvragen voorgeschoteld: Hoe kan je de aanwezigheid van God verzoenen met het lijden en geweld in de wereld? De toespraak van de Ieperse burgemeester stimuleerde ons daarenboven om na te denken over hoe wij zelf de vrede in deze wereld een handje zouden kunnen helpen. Ook in Brussel werden onze hersenen niet gespaard en sprak Msg. de Kesel ons over geloven in de moderne maatschappij, een catechese die op z’n minst tot nadenken stemde en waar ik persoonlijk heel veel aan gehad heb. De projecten die we in Gent bezochten, confronteerden ons met de harde omstandigheden waarin zo velen in onze maatschappij nog steeds moeten leven. Het was het zeker waard om even stil te staan bij de vraag “Hoe organiseren we ons leven in het teken van anderen met God als leidraad?”. De mogelijkheden tot gedurige aanbidding, tot overleg in praatgroepjes en tot het volgen van eucharistieviering met daar bovenop de catechese van Kardinaal Daneels over het laatstgenoemde onderwerp, de Kruisweg en de zovele andere activiteiten die op het programma stonden, maakten dat de verbondenheid met God en met elkaar op geen enkel moment vergeten werd in het geroezemoes van dit grootse festival. Het is natuurlijk wel een feit dat een samenkomst van dit formaat geen bedrukte, ingetogen bedoening kan zijn, maar een feest waarop de aanwezigheid van God over de hele wereld en in de mensen rondom ons gevierd moet worden. Kortom, de mix die de verschillende organisatoren van de WJD ons voorstelden, was ideaal om spirituele elementen grondig op te nemen in een atmosfeer van festiviteiten.

Zoals wel afgeleid kan worden ben ik meer dan enthousiast over het concept van de WJD. Dit relaas mag dan ook gezien worden als een oproep voor alle jongeren die dit lezen: Ben je op zoek naar een mogelijkheid om je geloof te delen met leeftijdsgenoten of gewoon naar de mogelijkheid om jezelf even te oriënteren ten opzichte van je geloof, dan kan ik deelname aan de volgende WJD vol overtuiging aanbevelen. Ikzelf ben er als persoon versterkt en gesterkt in mijn geloof uitgekomen. Ik hoop dat Sydney 2008 hetzelfde voor jullie kan doen!

Leentje Deloose